آغاز هستى از ديدگاه علم ، مجموعه‌اى از گاز ها بوده كه وقتى به حركت آمد ، در فضا پراكنده گرديد و كهكشان ها را به وجود آورد . هر ستاره‌اى مانند خورشيد سياراتى را در آغوش خود دارد و هر سياره‌اى به نوبه خودش كتله هاى كوچك ترى را چون ماه به همراه خود دارد كه از آن جدا گرديده است . لذا هر كره‌اى از كتله‌اى بزرگتر بر خوردار بوده و طى حركت هاى وضعى و انتقالى خويش مهتاب ها را به وجود آورده است . به طور مثال مشترى كه بزرگترين ستاره نظام شمسى است و دوازده بار از خورشيد كوچك تر است تا هنوز كاملا سرد نگرديده و مجموعه مواد مذاب در خود داشته و سى و سه قمر براى آن شناسايى شده است . زمين ما نيز كه سومين سياره در نزديكى خورشيد است با گذشت سال هاى متمادى پوسته آن سرد گرديده ولى درون آن مملو از مواد مذاب مىباشد كه گاهى از منافذ آن نشت مىنمايد و آتش فشان هاى حيرت انگيزى را به نمايش مى گذارد . اين گوى پرتپش كه ما بر آن نشو و نما داريم ، مانند كرات و اجرام سماوى ديگر از مجموعه‌اى عناصر ساخته شده و به مرور ايام بعضى از عناصر آن با هم تركيب گرديده و شكل زمين را تغيير داده اند ؛ مثلا از تعامل اكسيژن و هايدروجن آب به وجود آمده و اقيانوس ها در روى زمين ساخته شده و زمينه حيات را براى موجودات زنده فراهم نموده است . علامات سواليه به عنوان يك قلاب ، هميشه به يخن علم چسپيده و از او پاسخ

--> ب ) ده مورد ديگر از امور امروز علمى شده و محسوس نيست . ج ) اتقان جهان مادى از بركت ترقى علم تجربى ، علمى شده كه براى عقلا شك در علم و قدرت خالق آن باقى نمى گذارد ، حرف متن نظر يك عده ماديين كج سليقه و كور دل است ، و نيز بايد بدانيم كه وجود خدا بسيار روشن تر از وجود روح انسانى است كه امروز علمى شده .